sobota, 24 października 2015

Jacek Podsiadło - Co zrobiłem że odeszłaś? Moje małe zbrodnie nie są warte aż tyle

NOC NR 40


Chciałbym, żeby ona wróciła. Chciałbym powiedzieć jej: 

„Nie skrzywdziłem żadnego z narodów. Nie nawoływałem do wojny.
Nie budowałem więziennych gmachów, nie ciemiężyłem słabych.
Do zwierząt ni ludzi nie strzelałem, nie gardziłem Miłością.
Jeśli widziałem światło, podążałem za nim.
Przed ciemnością nie uciekałem.
Nie rzucałem bomb i nie wypuszczałem paraliżujących gazów.
Co zrobiłem, że odeszłaś? Moje małe zbrodnie nie są warte aż tyle.”
Chciałbym zniewolić narody, aby wydobywały dla niej rudę, węgiel
i diamenty, aby budowały dla niej świątynie i przerzucały mosty
przez przepaście. Ona wróci. Moje wiersze to sprawią,
sprawią to moje zaklęcia, moja tęsknota; wessie ją ta próżnia.



Jacek Podsiadło


(wiersz klasyka)

Chciałbym, żeby ona wróciła. Chciałbym powiedzieć jej: 
„Nie skrzywdziłem żadnego z narodów. Nie nawoływałem do wojny.
Nie budowałem więziennych gmachów, nie ciemiężyłem słabych.
Do zwierząt ni ludzi nie strzelałem, nie gardziłem Miłością.
Jeśli widziałem światło, podążałem za nim.
Przed ciemnością nie uciekałem.
Nie rzucałem bomb i nie wypuszczałem paraliżujących gazów.
Co zrobiłem, że odeszłaś? Moje małe zbrodnie nie są warte aż tyle.”
Chciałbym zniewolić narody, aby wydobywały dla niej rudę, węgiel
i diamenty, aby budowały dla niej świątynie i przerzucały mosty
przez przepaście. Ona wróci. Moje wiersze to sprawią,
sprawią to moje zaklęcia, moja tęsknota; wessie ją ta próżnia.


DON'T LEAVE ME

(wiersz klasyka)

Nie przestawaj mnie kochać. Ani na sekundę. Myśl o mnie
rano i wieczorem, w porze pacierza. Kosztem posiłków,
choćbyś miała jeszcze bardziej wyszczupleć. Proszę bardzo, oglądaj
serial "Dempsey i Makepeace na tropie", wystawy sklepów z sukienkami, 
ślady choroby na swoim ciele - tylko miej mnie przed oczami.

Dźwigając pięćdziesięciokilogramowe worki cementu, noszę na rękach ciebie.
Skacząc w rytm pieśni reggae, skaczę za tobą w ogień.
Ogryzając paznokcie, gryzę je z tęsknoty za tobą.
Słuchając prognozy pogody, nasłuchuję twojego głosu.
Czasami brak mi powietrza i wiem wtedy, 
że na chwilę o mnie zapomniałaś.


Jacek Podsiadło ur 1964 w Szewnie - poeta, prozaik, tłumacz, dziennikarz, felietonista













"Jest we mnie obóz koncentracyjny, z którego wychodzi się tylko wyobraźnią"

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz